To opowieść o jednym, pozornie zwyczajnym, niedzielnym popołudniu u moich rodziców. Zawsze czułem się outsiderem w rodzinie, ale tego dnia postanowiłem nie uciekać i zmierzyć się z dawnymi ranami. Czy można odnaleźć swoje miejsce tam, gdzie od lat czujesz się obcy?
Wszystko zaczęło się, gdy wprowadziłam się do opuszczonego domu na końcu polskiej wsi. Zmagałam się z nieufnością sąsiadów, własnymi demonami i tajemnicami przeszłości, które nie dawały mi spokoju. To opowieść o samotności, walce o akceptację i o tym, jak trudno wybaczyć samej sobie.
Zaczynam opowieść od dnia, w którym pochowałem matkę i nie uroniłem ani jednej łzy. Przez całe życie czułem się obcy — nawet wśród najbliższych. Moja historia to opowieść o samotności, niezrozumieniu i konsekwencjach braku emocji.
Odebrałam telefon od mamy, która oznajmiła, że przyjeżdżają goście. W jednej chwili wróciły wszystkie stare lęki i poczucie wyobcowania, które towarzyszyło mi od dzieciństwa. Tym razem jednak postanowiłam nie uciekać, lecz zmierzyć się z rodziną i własną historią.
