Zaczęło się niewinnie – od kilku wizyt Zuzi i jej znajomych po szkole. Szybko jednak nasz dom stał się miejscem codziennych spotkań, a lodówka pustoszała w zastraszającym tempie. Ta historia to opowieść o granicach gościnności, rodzinnych konfliktach i o tym, jak trudno jest powiedzieć „dość” własnemu dziecku.
Od pierwszego dnia, gdy usłyszałam od córki mojego męża słowa „Nie jesteś mi nikim, więc nie muszę cię słuchać!”, moje życie zamieniło się w emocjonalną walkę o rodzinę. Opowiadam o codziennych konfliktach, próbach zbudowania więzi i bólu odrzucenia, który rozdziera serce każdej macochy. Czy można pokochać cudze dziecko jak własne i nie stracić siebie?
Opowiadam historię Wandy, mojej znajomej, która po udarze trafia do szpitala w Poznaniu. Jej relacja z synem Krzysztofem jest pełna napięć i niedopowiedzeń, wynikających z dawnych błędów wychowawczych i rodzinnych tajemnic. To opowieść o bólu, żalu i próbie pojednania, która zmusza do refleksji nad własnymi relacjami z bliskimi.
Przez dwanaście lat wychowywałam moją wnuczkę Olę, wierząc, że jej matka wyjechała za granicę. Pewnego dnia Ola wyznała mi prawdę, która rozdarła moje serce i zmusiła do przewartościowania całego naszego życia. Ta historia to opowieść o miłości, kłamstwie i trudnych wyborach, przed którymi stawia nas los.
