Obudził mnie telefon od rodziców, który zburzył cały mój świat. Musiałam opuścić mieszkanie, które uważałam za swój azyl, bo rodzice postanowili przeprowadzić się do miasta. Przez łzy, gniew i poczucie zdrady próbuję zrozumieć, czy można wybaczyć najbliższym taką decyzję.
To historia o tym, jak nagle straciłam poczucie bezpieczeństwa przez decyzję teściowej. Każdego dnia walczyłam o rodzinę i własną godność w ciasnej kawalerce, którą musieliśmy dzielić z osobą, która odebrała nam dom. Zastanawiam się, czy można jeszcze odzyskać dom, kiedy ktoś ci go odbiera.
Mój świat rozpadł się w jednej chwili, gdy mój mąż zmarł nagle, a jego dorosłe dzieci wyrzuciły mnie z naszego wspólnego domu. Zostałam sama, bez wsparcia, bez dachu nad głową, z poczuciem, że nikogo nie obchodzi mój los. Opowiadam swoją historię, bo może ktoś zrozumie, jak bardzo boli samotność i niesprawiedliwość.
To historia o tym, jak jedna decyzja mojej teściowej zmieniła wszystko. Zmuszeni do opuszczenia naszego mieszkania, musieliśmy zamieszkać w ciasnej kawalerce razem z nią. Każdy dzień był walką o godność, miłość i przetrwanie rodziny.
