Jestem Marek, mam trzydzieści sześć lat i pracuję jako ochroniarz w Warszawie. Często czuję się niewidzialny – zarówno w pracy, jak i w domu, gdzie coraz trudniej mi dotrzeć do żony i córki. Ta historia to szczere spojrzenie na samotność, rozczarowanie i próbę odnalezienia nadziei tam, gdzie wydaje się jej brakować.