Mam na imię Ivana i nigdy nie sądziłam, że prezenty dla mojego syna mogą tak bardzo boleć. Moi teściowie żyją w luksusie, podczas gdy my ledwo wiążemy koniec z końcem. Najtrudniejsze jest patrzeć, jak mój syn Filip musi zostawiać wymarzone zabawki w domu dziadków, bo nie wolno mu ich zabrać do siebie.
Od zawsze wierzyłam, że rodzina to wsparcie. Jednak gdy prosiliśmy teściów o pomoc przy zakupie mieszkania dla naszego synka, spotkała nas tylko obojętność i chłód. Ta historia to opowieść o rozczarowaniu, walce o lepsze życie i pytaniu, czy miłość wystarczy, gdy najbliżsi odwracają się plecami.
Od lat patrzę, jak moi teściowie obsypują mojego synka prezentami, których nie wolno mu zabrać do domu. Każda wizyta to pokaz bogactwa i upokorzenia dla mnie i mojego męża. Czy luksus może być narzędziem kontroli, a nie miłością?
