Nazywam się Zuzanna i przez dwadzieścia miesięcy byłam w śpiączce. Moja rodzina walczyła o mnie każdego dnia, a ojciec grał mi na gitarze, wierząc, że muzyka mnie przywróci. To opowieść o bólu, nadziei i sile miłości, która potrafi przekroczyć nawet granicę życia i śmierci.