Zaczęło się niewinnie – od kilku wizyt Zuzi i jej znajomych po szkole. Szybko jednak nasz dom stał się miejscem codziennych spotkań, a lodówka pustoszała w zastraszającym tempie. Ta historia to opowieść o granicach gościnności, rodzinnych konfliktach i o tym, jak trudno jest powiedzieć „dość” własnemu dziecku.
Od pierwszego dnia kochałam Zosię jak własne dziecko, choć nie była moją biologiczną córką. Wszystko runęło, gdy odkryłam jej kłamstwa i kradzież, a moja rodzina zaczęła się rozpadać. Dziś pytam siebie, czy można być matką dla kogoś, kto nie chce być twoim dzieckiem.
W dniu 51. urodzin mojego taty wszystko się zmieniło. Zamiast świętować, usłyszałam, że odchodzi i zostawia naszą rodzinę. Opowiadam o tym, jak przeżyłam ten szok, próbowałam ratować rodzinę i w końcu musiałam odnaleźć siebie na nowo.
Od dzieciństwa żyłem w cieniu rodzinnych kłótni i przemocy. Gdy ojciec odszedł, a mama wprowadziła do domu obcego mężczyznę, nie sądziłem, że to on nauczy mnie, czym jest prawdziwa miłość i bezpieczeństwo. Dziś wiem, że rodzina to ci, którzy zostają, gdy inni odchodzą.
Mam na imię Lena i nigdy nie zapomnę tej nocy, kiedy wyrzucono mnie ze studniówki za moją kwiatową sukienkę. Czułam się upokorzona i złamana, ale dzięki wsparciu rodziny i przyjaciół odnalazłam w sobie siłę. To opowieść o walce o akceptację, niesprawiedliwości i nauce kochania siebie taką, jaka jestem.
Od zawsze byliśmy nierozłączni — ja, Kuba i Michał. Gdy Kuba dostał pracę za granicą, wszystko się zmieniło. Ta historia to opowieść o rozstaniach, tęsknocie i sile prawdziwej przyjaźni.
Mam na imię Katarzyna i całe życie żyłam w cieniu mojego brata, Michała – oczka w głowie naszych rodziców. Przez lata czułam się niewidzialna, walcząc z zazdrością, bólem i poczuciem niesprawiedliwości, aż w końcu musiałam zmierzyć się z prawdą o sobie i naszej rodzinie. To opowieść o tym, jak odnalazłam siłę, by przebaczyć – im i sobie.
Mam na imię Dariusz i nigdy nie zapomnę dnia, w którym usłyszałem od ojczyma słowa, które złamały mi serce. Przez lata walczyłem o akceptację w rodzinie, która nigdy nie uznała mnie za swojego. Ta historia to opowieść o bólu, nadziei i poszukiwaniu własnej wartości.
Mam na imię Iwona i opowiem Wam, jak rozwód rodziców roztrzaskał mój świat. Wśród krzyków, łez i samotności szukałam sensu, aż odnalazłam go w modlitwie i wierze. To historia o tym, jak nauczyłam się ufać, nawet gdy wszystko wokół mnie się waliło.
Mam na imię Lejla i od dziecka słyszałam, że wyglądam zbyt chłopięco. Wychowałam się w Sarajewie, gdzie nawet moja mama czasem nie była pewna, kim jestem. Ta historia opowiada o jednym zdjęciu z wycieczki klasowej, które otworzyło stare rany i zmusiło mnie do zadania sobie najważniejszego pytania: kim naprawdę jestem?
To opowieść o mojej decyzji, by opuścić dom rodzinny i matkę, która przez lata trzymała mnie w emocjonalnym więzieniu. Opowiadam o bólu, poczuciu winy i wolności, które przyszły wraz z tą decyzją. To historia o dorastaniu, trudnych wyborach i pytaniu, czy można naprawdę uwolnić się od przeszłości.
Mam na imię Zuzanna. Opowiadam o tym, jak po moich szesnastych urodzinach rodzice się rozstali, a mama, mając ponad czterdzieści pięć lat, postanowiła urodzić dziecko z nowym partnerem. Ta decyzja wywróciła nasze życie do góry nogami i zmusiła mnie do zadania sobie pytań o rodzinę, lojalność i własną przyszłość.
